Recepta na zycie. Swojskosc.

Lubimy,zeby nasze bylo na wierzchu.
Lubimy byc na swoim.Lubimy swego
dopiac lub swoje pomyslec i zrobic po
swojemu.Lubimy czuc sie swojo w roznych sytuacjach, kontekstach,
projektach i perspektywach.

Mowimy,ze ktos jest taki swoj,ze konie mozna z nim krasc.Ktos jest taki,ze czujemy sie przy nim dobrze i komfortowo.

Lubimy swego pilnowac jesli chodzi o drobne,wieksze,najwieksze rzeczy materialne i niematerialne.

Lubimy miec cos swojego.Dom ( choc na kredyt),mieszkanie ( choc na raty),dzialke ( po prababci z zagonkiem burakow i bobu ale zawsze..),wlasna firme (jednoosobowa ale sam sobie sterem,okretem..no i szalupa..),samochod (chocby pelnoletni,nie na zoltych blachach) etc.

Lubimy miec swoje wlasne zdanie,nawet jak brakuje nam charakteru i sprytnie lub nieswiadomie powielamy mysli i poglady innych.Mowimy dumnie:" Mam swoje zdanie".

Lubimy swoje strony rodzinne,swoje wspomnienia.No,chyba,ze nie lubimy..I tak bywa.Wiadomo.

Lubimy dzialac na swoich warunkach.Lubimy myslec o swoich potrzebach i marzeniach.Lubimy przy tym podgladac,podpatrywac i oceniac.Wznosic sie ponad zlych i okrutnych ludzi jak stary Pink.

Lubimy "swoic" swiat by miec cos naprawde swojego.To daje nam poczucie komfortu i bezpieczenstwa.
Probujemy skutecznie lub z miernym rezultatem nie udowadniac wciaz sobie i innym,ze cos jestesmy warci,ze zaslugujemy,ze potrafimy.

Gdyby bylo to takie latwe ma polkach w ksiegarni nie lezalyby zloza pouczen,rad i wskazowek typu: Jak zyc?Jak siebie poznac?Jak celebrowac swoje mozliwosci i byc krolowa i krolem zycia?

Gdyby bylo to takie latwe..
Nie byloby coachow,mentorow i polowy tematow w telewizji sniadaniowej.
Celebryci nie dyktowaliby
ksiazek.Nie bylibysmy pepkami swiata.
Pieta Achillesa tez nie.
Bylibysmy...
Niedzisiejsi..
Za idealni...
Tacy nieludzcy...

Jak oswajacie swoj swiat?
Jak zaklinacie rzeczywistosc,
zeby zycie bylo nie tyle znosne,
co kochane i szczere jak dziecko?

Jaka macie recepte?
Swoja.Wlasna.Jedyna.