Biale kruki

Uwielbiam wczesne,wolne poranki,kiedy caly dom jeszcze spi.
Tylko miarowe oddechy
i lekkie tykanie zegara
przypominaja o namacalnosci.

Czytam wtedy o Augustynie.Grochowie.
O starej babce obcujacej z duchami.
Czytam o metalicznych wnetrznosciach
fabryki ojcow.O trudzie proletariackich rak.
Jakbym ogladala obrazy.
Jakbym widziala kikuty drzew na zasniezonym widnokregu.Stara cembrowine z zawalona juz dawno gruzem studnia.

Jakbym otwierala pordzewiala skrzypiaca furtke do zapuszczonego sadu.I wypatrywala w nim dawnego ruchu,wzrostu i dbalosci. Chcialabym umiec tak patrzec.. Tak zaklinac obrazy w slowa.. jak zaklinane sa w dalekim Beskidzie Niskim.